Siggubær er varðveittur sem sýnishorn af heimili verkamanns og sjómanns í Hafnarfirði frá fyrri hluta 20. aldar. Þar er hægt er að upplifa og kynnast því hvernig alþýðufólk í bænum bjó á þeim tíma. Í Siggubæ er sýnt hvernig alþýðufjölskyldan í Hafnarfirði bjó í byrjun 20. aldar og hvernig hinir dæmigerðu bárujárnsklæddu timburbæir litu út. Erlendur Marteinsson sjómaður byggði Siggubæ árið 1902. Dóttir hans, Sigríður Erlendsdóttir, var tíu ára gömul þegar hún flutti í húsið og bjó þar allt til ársins 1978, þegar hún fluttist á elli- og hjúkrunarheimilið Sólvang. Sigríður lést árið 1979 og arfleiddi safnið að Siggubæ í erfðaskrá sinni með nokkrum skilyrðum. Málið vafðist lengi fyrir bæjaryfirvöldum. Lesa meira í sögu safnsins. Alþýðukonur og húsmæður í Hafnarfirði 1920–1940 Í skúrnum við hliðina á Siggubæ er sýning um líf kvenna í Hafnarfirði á þessu tímabili. Alþýðukonur störfuðu við erfiðar aðstæður en náðu að búa til sinn eigin vettvang þegar Verkakvennafélagið Framtíðin var stofnað árið 1925. Félagið barðist fyrir réttindum kvenna og stofnaði dagvistun fyrir börn árið 1933 sem gerði fleiri konum kleift að vinna úti. Árið 1937 var Kvenfélag Alþýðuflokksins stofnað og tóku 155 konur þátt við stofnun þess. Mikið var lagt á húsmæður á umbrotatímum fyrir seinni heimsstyrjöldina. Þær tryggðu að nóg væri að bíta og brenna, sáu um börnin og öfluðu tekna með saumaskap og þrifum. Á sama tíma voru Hafnfirskar húsmæður virkar í félagsstörfum. Myndagallerý
